Diriliş ahlakı, arslan ahlaklı olmak girişimi ve çalışmasıdır. İddiasız, sessiz, fakat eseri ve etkisiyle aslanlaşmak. Diriliş yolu, yordamı, yöntemi ve ahlakı budur.

Hedefe teslim olan, fakat yoluna çıkan her aykırı çağrıyı delip geçen ok. Dışa, yabana karşı tam özgürlük ve bağımsızlık, öze doğru teslim oluş üslübunu kişiselleştirmektedir bu hedefe gidişte.

Sanat eseri, zirvelere uçurum taşır. Bu yüz­den de, insan, çoğu kez tam zirvede, bir krater ağzına rastlar ve onun büyüsüne kapılarak başı dönmüş bir vaziyette karanlığın kuyusuna yuvarlanır.

Gözler kalbin casusudur. Kalbi çoğu zaman meşgul ederek asli işinden koparabilir...

İbadet hayatı yavaşlatmanın çok doğal bir biçimidir...

yapılması gereken ruhumuzu ön plana çıkararak, bir zamansızlık algısı oluşturarak yaşadığımız ana odaklanmaktır, “ibnü’l-vakit” (zamanın oğlu) olmaktır. Aylaklık etmeye, kendimizi dinlemeye, sevdiklerimizle olmaya muhakkak zamanlar oluşturmaktır...

Bir dağa, ne kadar büyük olduğunuzu ka­nıtlamak için tırmanıyorsanız, hemen hemen hiçbir zaman sağlayamazsınız bunu. Tırmansanız bile içi boş bir zafer olur bu. Sonunda kendini yü­celtmeyi amaç edinen her çaba felaketle sonlanmaya yazgılıdır.

günümüz insanının damarlarındaki kahramanlık eğilimini bilim, bilimsel gelişmeler ve teknolojik imkanlar emip boşaltmıştır; ya da yaşamın karşısında kahramanca bir duruş sergileyerek kendini kitle adına feda etmenin yüce erdem ve anlamı modern insanın “sağırlığı”, “körlüğü”, “kayıtsızlığı” ve “kendine dönüklüğü” yüzünden artık yitmiştir.

İradî basitlik akımı, hayatlarını kendi kararlarıyla basitleştiren, sadeleştiren insanların uyguladığı bir akım. Bu insanlar hayatlarındaki fazlalıklardan uzaklaşmış, böylelikle bu fazlalıkları edinebilmek için mecbur oldukları iş gücünden de arınmış bir hayat yaşıyorlar. Aslında hepimizin böyle bir yaşam tarzı benimsemeye, ihtiyacımız olmayan her türlü fazlalıktan arınmaya ihtiyacı var...

“İnsanın, kendi kendi olabileceği sessiz bir mekân, meğerse, ne kadar önemliymiş!” : N. PAKDİL

Çevremizdeki her şey ıslak olduğu halde ıslanmadığımız için mutluluk duyuyoruz.

Yavaşça yukarı tırmanıyoruz ve kırgınlık aşağıda kalıyor...